12 Eylül 2012 Çarşamba

03:30 (1. kısım)

Kuzenimin kocaman ve geniş pencerelere sahip öğrenci işi evinin üçlü koltuğuna uzanmış, karşı balkonun demirlerinde çılgınlarcasına dönen rüzgargüllerine bakarak yazıyorum bunu.
Sigaram bir buçuk saat önce bitti ve tırnak diplerim sızlıyor.
Yattığım yerden tüm gökyüzünü,geceyi izleyebiliyorum. (elimde olsa şehrin tüm ışıklarını söndürürdüm.) Buraya kadar iyi de, genele bakacak olursak, hayatımdaki her şey tepetaklak olmuş durumda. Sınavdan kalmam - o lanet sınavdan sikik bir üç buçuk puan için kalmam - , aylardır " oha - ilk kez - aynı dilden konuştuğum bir adam " deyip hala açılamadığım kişinin başka bir kadından hoşlandığı hissine kapılmam, %90 ından hunharca nefret ettiğim insanlarla olmayan ilişkim ve aile haraslamasına bol bol maruz kalmış olmam.

 YETER.

Neden ben insanlara " insanlarmış gibi " davranmaya çalıştıkça bana hayvan gibi davranıyorlar acaba. Cehennemin dibine kadar yolunuz var.
Kadın arkadaşım kalmadı. Olmasın da, zira dünyanın en yalancı,sahtekar,iki yüzlü cinsi kadınlar gerçekten. İki erkek görür kıçı başı ayrı oynar, arkadaşım dediği insanın arkasından sallar tutar yüzüne kardeş kesilir, arkadaşlarının eski sevgililerine kadar yüz verip sonra masum rolüne bürünür.
Bi siktirin gidin be. Bir de hemcinsim olacaksınız. utanıyorum ya utanıyorum sizden lan resmen.
Erkek arkadaşım da kalmadı gerçi. " EĞER BEN SANA, ABİ - OLUM - BRO - LAN DİYORSAM SADECE ARKADAŞIMSINDIR. " Bilmem anlatabiliyor muyum.
Kadınsızlıktan,özgüven eksikliğinden beyninizi yediniz resmen. Geldiğiniz gibi ana rahmine geri dönebilirsiniz.Size arkadaş diyip vaktimi harcayan kafama da sıçayım ben.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder